Voor jou,
zou ik
de wind
willen vangen.

Een steen
laten zweven.

Of gewoon
willen doen
alsof ik
het kon.

Maar jij
weet al
dat ik
het kan,
en verlangt
geen bewijs
van iets
dat jij
ook al
voor mij
zou doen...

Het was zover, we gingen met 4 vrouwen met de auto opweg naar Utrecht voor de musical Dirthy Dancing , lang naar uitgekeken en we hadden er ook allemaal heel veel zin in!

Om half vijf zijn we vertrokken eigenlijk zouden we om vier uur gaan maar ja sommige zijn nooit optijd ....

Nou zou je denken met vier vrouwen en een TOMTOM moet dat lukken en ben je zo daar , niets is minder waar.
Eerst file natuurlijk daar ontkom je niet aan , maar toen , toen we eenmaal in utrecht waren zei mevr TOMTOM maar de hele tijd dingen die niet klopte , want ja de weg lag overal open ..., ja daar is mevr TOMTOM niet op ingestelt!!!!

Dus naar een half uur rondjes rijden in Utrecht kwamen bij de parkeer garage EINDELIJK!
Nou de auto neer gezet VEILIG in de parkeergarage .
We waren dus pas om kwart voor zeven daar en moesten nog eten.
Wij daar een restaurantje ingelopen en gezegd " we moeten om acht uur naar de voorstelling, halenwe dat?" Ja hoor zegt dat meisje als jullie nu bestellen ben je zeker optijd.
Gelijk had ze maar we moesten het wek naar binnen duwen onderhand, sommige van ons kunnen niet zo snel eten dus ja das minder .

Eenmaal betaalt, hup naar het theater, en het was in een woord GEWELDIG!!!!
Het decor de mensen de muziek de show, heel mooi en zelf ontroerend op het laatst .
Een echte aanrader MAAR........
Ga nooit met de auto!!!

Want toen we de zaal uitliepen keek die vriendin van ons op haar telefoon en zag dat haar man gebeld had, dus ze luistert haar voicemail af!, K*T zegt ze ze hebben ingebroken in de auto van mij "die wat dus thuis stond, dacht ze"
Maar daarna belde ze nog even en wat denk je hebben ze ingebroken in de auto waar wij mee daarwaren .
Had die man van de garage haar man gebeld om dat te zeggen en zo kwam het dus dat wij het wisten.
Nou dat was dus voor even een domper op de avond.
Dus hup naar de parkeergarage, en ja de hele achterruit lag er dus uit , dan begint het gebel Carglas bellen en na een hoop gebel en geregel konden we daar terecht voor een nood raam want ja met 120 km van Utrecht naar echt met een kapot raam is wat koud natuurlijk .
Eerst dus Carglass moeten zoeken in Utrecht dat opzich is al een heel karwei, maar eenmaal daar werden we heel leuk opgevangen door heen hele leuke knul, die hielp ons ook meteen en we mochten ons wat koffie pakken, maar koffie daar stuiter ik met bed uit als ik dat op dat tijdstip nog drink.

Ik dacht drink je wat thee, maar wat zagen we hadden ze ook kippenboilion dus wij s'nachts kippenboilion aan het drinken bij carglass , we hebben daar ook wel lol gemaakt met die knul en gewoon om de hele situatie, ach ja je moet er de lol van inzien soms.
Niet dat ik er geen buikpijn van had maar toch.
Het was dus een avond om nooit te vergeten....Ik was blij dat ik in mijn bedje lag.

Al met al het was dus CRIMINEEL GOED deze avond

Je bent moeder van een kind,
iets wat je voor he leven bind.

Zoiets tastbaars,teder en zo klein,
iets waar je zo trots op kan zijn.

En dan ineens draait je hele leven,
om aan je kind het beste mee te geven.

En dan denk je nog eens terug aan je eigen jeugd,
je brengt je herineringen over aan je kind met veel vreugd.

En alles wat je je kind meegeeft,
is om te zorgen dat ze en goed leven nastreeft.


Is misschien niet helemaal van mezelf maar wel een super mooi gedicht!.

Heb je het wel een gehad het gevoel van:

Geluk, als je aan een speciaal iets of iemand denkt?

Kriebels, als je s'morgens wakker wordt en er iemand naast je ligt die je lief hebt?

Verdriet, als je mensen om je heen ook verdriet of pijn hebben?

Liefde, als je naar je kind kijkt en denkt dit is onvoorwaardelijk?

Waardering, als je bloemetje krijgt voor iets wat je gedaan hebt?

Vriendschap, als je gewoon jezelf kan zijn bij diegene die liefhebt?

Teleurstelling, als iemand je in de steek laat zonder reden?

Blijdschap, als je gewoon een zonnige dag hebt en je kan genieten?

Kind zijn, als je thuis komt en bij je ouder's' en even het kind weer kan zijn?

Kortom het gevoel van geluk is alles van dit bij elkaar en blij zijn met datgene wat je hebt.

Zomaar een dag in april,
en april doet wat hij wil...

Er is er een jarig hoera hoera,
11 is ze geworden echt waar ja ja...

En er is iemand bevallen vandaag,
een meisje Esmee! want dat was de vraag...

En iemand had haar laatste chemokuur,
wat was ze altijd opgewekt en nooit zuur...

Trots ben ik op allemaal,
ja dat op 1 dag in april wat een verhaal...

Zomaar 1 dag in april,
want april doet wat hij wil...


Dames jullie zijn kanjers .

Ach, je kent het wel, zomaar een donderdagavond.
Zelf net terug van een avondje cursus over hoe werkt het nu met borstvoeding...., en Roger weg ( ook cursus).

Oma de deur uit die was hier immers voor op te letten.
Dus wat doe je dan even hyven, want ja een halve avond niet thuis geweest misschien heb ik wel wat gemist .
De tijd verstrijkt en om tien uur neergekomen op de bank, begint na tien minuten je kind te hoesten en te huilen .
Dus ja wat denk je " onee ik zit net " en je beweegt je immers vermoeide lichaam maar naar boven.

Maar goed toch maar ff met hem knuffelen, want ja hij hoeste flink.
Eenmaal rustig, loop ik weer naar beneden waar Roger ook de voordeur naar binnen loopt.
En zegt hij? nou zeg ik hij was aan het hoesten en huilen maar toch ook had mijn hart geen gerust gevoel.
Alletwee zittend op de bank vertellen over over onze avond begon hij boven weer te hoesten en huilen het was net een zeehondje.
Dan kom je op zijn kamer en schrikt hij krijgt geen lucht en mijn hart slaat wel tien keer om, al in paniek en trillend in mijn hele lichaam trek ik hem uit bed en tegen me aan , hij snakt naar adem en kan niks zeggen.
Maar met een verhaal van een vriendin van mij in mijn achterhoofd en van mijn schoonzus denk je ( kroep) en hebben we de douch aangezet ben ik met hem daar gaan zitten stomen.

Terwijl ik daar met hem en mijn hart onder mijn arm daar zat, heeft Roger zijn zus gebeld en gevraagd wat zij altijd doet, en de huisartsen post en gevraagd wat we konden doen.
Het was inelk geval heel goed wat we deden en moesten dit zeker nog even volhouden.
Maar na een 20 min op de badkamer werd het steeds slechter en kreeg hij steeds minder adem, en toen raakte ik ook in paniek en schreeuwend op Roger "want die was boven", zo van kom,kom hij stikt.

Jurn keek me ook met een blik van mama help me toch....
Roger heeft meteen weer terug gebeld naar de hap! en we konden meteen terecht (gelukkig).
Eenmaal in de auto werd hij rustig en ik ook weer een beetje, maar Roger heeft alle snelheidsovertredingen gemaakt om daar te komen.
Ze hebben hem helemaal nagekeken en kwamen idd tot de conclusie KROEPAANVAL, maar een heel heftige.
We moesten hem thuis een puf geven en paracetamol en dat deden we dan ook.

Tegen twaalf uur is hij weer naar bed gegaan, en heeft enigzins wat geslapen, maar zelf doe je geen oog dicht en bij elke hoest schrik je weer en klopt je hart zes keer sneller.

Dit is iets wat ik nooit meer mee wil maken want voor een tweede keer dacht ik , ik verlies mijn kind en ik kan je vertellen dat is geen prettig gevoel.

Gelukkig gaat het nu weer beter en slaapt hij lekker op dit moment .

Zo zie je maar Je kind, Je hart....

De woorden zoeken mij, en mijn vingers.
Langzaam vinden die woorden hun weg!
Zoiets heeft vaak tijd nodig en geduld.
Mijn mijn vingers zijn hevig op zoek, en kriebelen ervan.
Ik heb veel voorbeelden, maar wil zelf, zelf zoeken naar woorden
Dus ik ga op zoek, op zoek naar nog meer woorden.

Je vroeg me of ik je mag...
Ik zei nee ..
Je vroeg me of je mooi was..
ik zei nee..
Je vroeg me of je in me hart was..
Ik zei nee..
Je vroeg me of ik zou huilen als je weg liep
ik zei nee..

Dus liep je weg..
Ik pakte je arm en zei:

Ik mag je niet...
Ik hou van je
Je bent niet mooi...
Ik vind je prachtig
Je bent niet in me hart...
Je bent mijn hart
Ik zou niet huilen als je weg zou lopen..
Ik zou doodgaan!

Jeetje waar gaat die tijd toch heen, over 8 dagen wordt mijn kleine "grote" man alweer 3 jaar .

Ik weet nog dat iedereen dat heet Evelien en Mieke al drie keer uitgebreid waren bevallen en dat ik maar overtijd ging .
En eindelijk met 41 weken en 7 dagen begonnen mijn weeen, niet dat ik er veel heb gehad maar weet nog precies hoe het voelde.

Na wat stress werd Jurn uiteindelijk met een spoedkeizersnee geboren .
En alsof dat nietgenoeg was hebben we er ff tien dagen ic achteraan gegooid in maastricht ( Marit nog bedankt voor de goede zorgen en voor je late gesprekken ).
Nou iedereen weet inmiddels hoe het is afgelopen het is een echte boef .

En nu bijna drie jaar later komt het weer even allemaal boven, en krijg ik het weer ff warm van binnen, wat was het een intens gebeuren.

De slingers en de taart zijn bestelt en de uitnodingingen de deur uit ( oke nog niet allemaal).
Laat het feestje maar komen, want het is bijna TIJD!!!!!!!

Mijn mannetje wordt drie jaar